Kako bi izgledao paralelni Mundijal: 56 reprezentacija, sedam turnira i potpuno novi sistem

U središtu sukoba nalazi se prijetnja stvaranjem takozvanog "paralelnog Mundijala" – alternativnog globalnog takmičenja koje bi organizovale kontinentalne konfederacije, čime bi FIFA bila potpuno zaobiđena, a njen višedecenijski monopol nad najvećim fudbalskim takmičenjem ozbiljno ugrožen.

Infantinov projekat pokrenuo lavinu

Kriza je eskalirala nakon što je predsjednik FIFA-e Gianni Infantino predstavio kontroverzni projekat FIFA Forward Enterprises.

Plan je podrazumijevao osnivanje posebne kompanije preko koje bi komercijalna i televizijska prava Svjetskog prvenstva bila ponuđena privatnim investitorima, uz procijenjenu vrijednost projekta od oko 20 milijardi dolara.

Za UEFA-u i brojne vodeće evropske saveze to je predstavljalo crvenu liniju i pokušaj privatizacije jednog od najvažnijih dijelova svjetskog fudbala. Kao odgovor pojavila se prijetnja bojkotom FIFA-inih takmičenja, ali i ideja o potpuno novom globalnom turniru.

Sedam turnira sa po osam reprezentacija

Prema informacijama koje su se pojavile u medijima, tradicionalne kvalifikacije kakve danas poznajemo praktično bi nestale.

Umjesto njih, takmičenja Lige nacija šest kontinentalnih konfederacija – UEFA-e, CONMEBOL-a, CONCACAF-a, CAF-a, AFC-a i OFC-a – služila bi kao svojevrsne kvalifikacije.

Najuspješnije selekcije potom bi izborile mjesto u Globalnoj Ligi nacija, koja bi obuhvatala ukupno 56 reprezentacija.

One bi, na osnovu plasmana na zvaničnoj rang-listi, bile raspoređene u sedam turnira sa po osam reprezentacija.

Svaki turnir igrao bi se eliminacionim sistemom – odmah od četvrtfinala, zatim polufinala i finala. To znači da bi umjesto jednog Svjetskog prvenstva sa 48 reprezentacija postojalo sedam svojevrsnih "mini-Mundijala".

Najbolji protiv najboljih

U elitnom rangu našle bi se najjače reprezentacije svijeta, prije svega vodeće evropske i južnoameričke selekcije.

Slabije rangirane reprezentacije igrale bi u nižim kategorijama protiv protivnika sličnog kvaliteta. Time bi veliki broj selekcija dobio priliku boriti se za međunarodni trofej, umjesto da na završnim turnirima ulaze u utakmice kao izraziti autsajderi.

Takav format mogao bi donijeti veliki broj atraktivnih utakmica jer ne bi bilo klasične grupne faze. Već od prvog susreta igralo bi se na ispadanje, dok bi u najjačem rangu gotovo svaki duel predstavljao veliki fudbalski derbi.

Finansijski aspekt također bi bio značajan jer bi prihodi od televizijskih prava i sponzora išli direktno kontinentalnim konfederacijama, bez posredovanja FIFA-e.

Ali šta bi onda bio pravi Mundijal?

Upravo tu dolazi i najveći problem predloženog sistema.

Svjetsko prvenstvo svoju posebnost duguje činjenici da na jednom mjestu okuplja reprezentacije različitih kvaliteta, kultura i fudbalskih tradicija. Upravo su iz takvih susreta kroz historiju nastajale neke od najvećih senzacija Mundijala.

Podjela reprezentacija u sedam kvalitativnih kategorija značajno bi smanjila mogućnost da autsajder iznenadi jednog od velikih favorita.

Još veće pitanje bilo bi – ko je zapravo prvak svijeta?

Sedam različitih pobjednika teško bi moglo zamijeniti jednog svjetskog prvaka, dok bi paralelni sistem mogao izazvati i ozbiljne probleme s kalendarom, terminima utakmica, ugovorima igrača i odnosima između FIFA-e i kontinentalnih konfederacija.

Za sada je riječ o konceptu koji se spominje kao moguća alternativa u slučaju potpunog raskola unutar svjetskog fudbala. Ipak, sama činjenica da se razmatra mogućnost organizovanja globalnog takmičenja mimo FIFA-e pokazuje koliko je ozbiljan sukob koji trenutno potresa fudbalski svijet.

╰┈➤ Program N1 televizije možete pratiti UŽIVO na ovom linku kao i putem aplikacija za Android /iPhone/iPad